Goździki i rewolucja- portugalska rewolucja z 1974 roku

Dziś mija 39 lat od wybuchu portugalskiej rewolucji, nazwanej potem Rewolucją Goździków. Była to wyjątkowo pokojowa rewolucja, czego wyrazem były właśnie kwiaty czerwonych goździków, wetknięte w lufy portugalskich żołnierzy.

Znak do przygotowania się wojskowych oddziałów dała piosenka „E depois do amor” (słowa: José Niza, muzyka: José Calvário), wyemitowana przez radio.

E depois do adeus

After the goodbye

Quis saber quem sou, o que faço aqui I wanted to know who I was, what I’m doing here
quem me abandonou, de quem me esqueci Who has abandoned me, whom I forgot
Perguntei por mim, quis saber de nós I asked myself, I wanted to know about us
Mas o mar não me traz tua voz But the sea doesn’t bring me your voice
Em silêncio, amor, em tristeza enfim In silence, my love, in sadness at last
Eu te sinto em flor, eu te sofro em mim I feel you like a flower, I feel you hurting me
Eu te lembro assim, partir é morrer I remember you, leaving is dying
Como amar é ganhar e perder Like loving is winning and losing
Tu vieste em flor, eu te desfolhei You came as a flower that I have picked
Tu te deste em amor, eu nada te dei You gave me your love, I gave you nothing
Em teu corpo, amor, eu adormeci In your body, my love, I fell asleep
Morri nele e ao morrer renasci I’ve died in it and after dying I was reborn
E depois do amor, e depois de nós And after love, and after us
O dizer adeus, o ficarmos sós Saying goodbye, staying alone
Teu lugar a mais, tua ausência em mim Your empty place, your absense in me
Tua paz que perdi, minha dor que aprendi Your peace that I lost, my sorrow that I gained
De novo vieste em flor, te desfolhei Again you came as a flower that I picked
E depois do amor, e depois do nós And after love, and after us
O adeus, o ficarmos sós Saying goodbye, staying alone
(La la la la la… la la la la la la la la la la la la la…) (La la la la la… la la la la la la la la la la la la la…)

 

Translation by Ricardo Cruz.

Oto archiwalne nagranie tej piosenki, zaśpiewanej w roku 1974 na Festiwalu Piosenki RTP (portugalskiej państwowej telewizji). Dodam, że wygrała ona ten konkurs, w przeciwieństwie do Festiwalu Eurowizji, odbywający się również w tym roku, gdzie zajęła … ostatnie miejsce.

Dla porównania, ta sama piosenka i ten sam wykonawca 34 lata później …

Następną piosenką, która dała już sygnał do wymarszu wojsk z koszar, była „Grândola, Vila Morena”, skomponowana przez Zeca Afonso w roku 1971. Przypadek chciał, że podczas koncertu, odbywającego się w marcu 1974 r. w lizbońskiej sali koncertowej Coliseu, obecna była grupa wojskowych z Ruchu Sił Zbrojnych. Byli to młodzi żołnierze, przygotowujący zamach stanu, wymierzony w prawicową dyktaturę. To właśnie wtedy zapadła decyzja, aby piosenka Zeca Afonso była sygnałem do rozpoczęcia akcji wojskowej. Teraz pomocnym byłby w tej sprawie internet, wtedy jednak musiano sobie radzić w inny, dostępny sposób i posłużono się w tym celu radiem.

Wśród wielu, bardzo różnych interpretacji tego utworu, wybrałem kilka z nich. Mam nadzieję, że się Wam spodobają …

Wersja oryginalna, w wykonaniu Zeca Afonso:

Niezwykła interpretacja Sary Tavares:

Również bardzo osobista, muzyczna refleksja Artura Fernandesa:

W tym zestawieniu nie mogło zabraknąć również i wykonania Amalii Rodrigues:

http://www.youtube.com/watch?v=AUWPh_M3jTw

Zbiorowe wykonanie Grandoli, przez tłum zgromadzony na marcowej manifestacji przeciwko Troice i polityce rządu Portugalii:

I na koniec niespodzianka – polska wersja w wykonaniu Edyty Geppert:

 

Zapraszam na fanpage Luzomanii na facebooku

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.